CVC’s Global Sport Group heeft ongeveer €3 miljard aan nieuwe financiering binnengehaald, waarmee de waarde van het sportinvestering platform op circa $8 miljard wordt geschat.
Private kapitaal blijft geïnteresseerd in investeringen in de sportsector, maar de waarderingen worden krapper doordat investeerders selectiever worden en deals afhankelijk zijn van gestructureerde financiering, aldus branche-experts.
Alexander Jarvis, oprichter van sportinvestering adviesbureau Blackbridge Sports, zegt dat de vraag naar grote sportactiva sterk blijft, zelfs nu de markt de hoge waarderingen van de afgelopen jaren heroverweegt.
De interesse van investeerders in deals is nog steeds erg groot en lijkt toe te nemen, maar de waarderingen zijn enigszins gedaald omdat minder private equity-firma’s kopen en meer bedrijven hun belangen lijken af te stoten of geleidelijker willen afbouwen, vertelt Jarvis aan Insider Sport.
Zijn opmerkingen volgen op de nieuwe financiering die CVC Capital Partners heeft binnengehaald voor zijn Global Sport Group-platform, waarmee de waarde van het bedrijf op ongeveer €7 miljard wordt geschat.
De deal brengt meer dan €3 miljard aan kapitaal op, voornamelijk via schuldfinanciering en naar schatting komt ongeveer € 1,4 miljard van investeringsmaatschappij KKR met kapitaal van verzekeraar Global Atlantic, terwijl obligatiebelegger Pimco circa € 1,5 miljard bijdraagt, aangevuld met kleinere bijdragen van andere kredietverstrekkers.
Global Sport Group werd door CVC opgericht om een aantal van haar sportinvesteringen onder één structuur te bundelen, waaronder belangen in de Spaanse La Liga, Premiership Rugby en het damestennis.
CVC had eerder overwogen om externe investeerders aan te trekken via een aandelenverkoop, wat de waarde van het platform dichter bij € 9 miljard zou hebben gebracht en de uiteindelijke financieringsstructuur suggereert een lagere waardering, wat aantoont hoe investeerders het risico van sportbeleggingen heroverwegen.
Jarvis legt uit dat het verschil tussen de twee bedragen te wijten is aan de markt en niet alleen aan een afname van de vraag.
De markt is nog steeds bereid om te investeren in grote sportactiva, alleen niet meer tegen de prijzen van meer dan $ 5 miljard waar verkopers een paar jaar geleden op hoopten, zegt hij.
Hij voegt eraan toe dat de activiteit op de Europese sportinvesteringsmarkt zich meer heeft gericht op kleinere deals, waarbij de meeste transacties in het Verenigd Koninkrijk en de rest van Europa dit jaar onder de $ 50 miljoen vallen.
Waarom schulden een grotere rol spelen in sportinvesteringen en de structuur van het meest recente financieringspakket benadrukt ook de steeds vaker voorkomende rol van de kredietmarkt bij de financiering van sportinvesteringen.
Jarvis zegt dat het veelvuldige gebruik van schulden zowel vertrouwen in de langetermijnvooruitzichten van de sector als voorzichtigheid bij aandelenbeleggers aantoont en hij merkt op dat geopolitieke risico’s sommige beleggers afschrikken.
Hij legt uit dat kredietverstrekkers vertrouwen blijven houden in de stabiliteit van de inkomsten uit de sport, met name de inkomsten uit mediarechten en langlopende commerciële overeenkomsten. Daardoor is er nog steeds veel kapitaal beschikbaar op de kredietmarkt.
Het toenemende gebruik van schulden kan echter ook een teken zijn van moeilijkere omstandigheden voor aandelenbeleggers. Jarvis merkt op dat traditionele leveraged buyout-modellen vaak moeilijk toepasbaar zijn in de professionele sport, omdat veel clubs en competities geen stabiele winst genereren.
De Franse Ligue 1, waarin Global Sport Group een minderheidsbelang heeft, is een recent voorbeeld van hoe instabiele media-inkomsten competities kunnen beïnvloeden en na een langdurig geschil over uitzendrechten koos de competitie ervoor om een eigen platform voor directe verkoop aan consumenten te lanceren om wedstrijden uit te zenden.
Hoewel de competitie potentiële voordelen heeft benadrukt, zoals meer controle over de content en data, heeft de stap ook onzekerheid gecreëerd over de inkomsten van de clubs en in werkelijkheid opereren de meeste clubs simpelweg niet efficiënt genoeg om klassieke LBO-structuren te ondersteunen, waardoor het risicoprofiel veel hoger ligt.
