Een Curaçaos hof van beroep heeft een uitspraak van een lagere rechtbank vernietigd, waarin een voormalige houder van een masterlicentie aansprakelijk werd gesteld voor onbetaalde winsten bij een online casino dat opereerde onder een sublicentie die jaren eerder was verlopen.
De rechtbank oordeelde op 16 december dat voormalig hoofdlicentiehouder Gaming Services Provider (GSP) niet verantwoordelijk was voor de uitbetaling van $123.000 aan geclaimde winsten aan een speler die op topbet.eu had gespeeld nadat het contract van GSP met de sitebeheerder was beëindigd.
De rechtbank oordeelde dat er geen wettelijke grondslag was voor de verplichting voor licentiehouders om voormalige sublicentiehouders te blijven controleren nadat de contractuele afspraken waren verlopen, onder de inmiddels ingetrokken Curaçaose Offshore Hazard Games Ordinance 1993.
De rechtbank stelde: Er is geen geschreven of ongeschreven wettelijke regel die een licentiehouder verplicht om de voormalige sublicentiehouder (feitelijk) te blijven controleren nadat de contractuele sublicentie is beëindigd.
GSP had een contract met Orient Power Holdings om topbet.eu te exploiteren tussen 1 november 2015 en 1 november 2017 en de speler claimde $123.000 te hebben gewonnen op de site en startte in april 2022 een rechtszaak toen de winst niet werd uitbetaald.
De lagere rechtbank legde verplichtingen tot nazorg op de lagere rechtbank oordeelde in het voordeel van de speler en achtte GSP aansprakelijk op meerdere gronden, waaronder schending van een bijzondere zorgplicht en het niet waarborgen dat Orient zich aan de licentievoorwaarden hield.
De rechtbank in eerste instantie bekritiseerde GSP omdat het bedrijf er niet voor had gezorgd dat topbet.eu na afloop van het contract verwijzingen naar de licentie verwijderde en omdat het de spelers niet had geïnformeerd over de wijziging in de licentieovereenkomst.
Het hof van beroep verwierp deze argumenten echter en het vond geen bewijs dat topbet.eu na november 2017 nog steeds de licentiegegevens van GSP weergaf en merkte op dat de door de speler ingediende screenshots dateerden van de periode dat het contract nog actief was.
Het hof verwierp ook de bevinding dat GSP verplichtingen had geschonden door een sublicentie te verlenen aan Orient, een buitenlands bedrijf en hoewel de verordening vereiste dat vergunninghouders in Curaçao gevestigd moesten zijn, oordeelde het hof van beroep dat dit niet gold voor sublicentie houders.
De rechtbank voegde eraan toe: De advocaat van GSP betoogde tijdens de hoorzitting dat dit aanzienlijke onrust onder spelers zou veroorzaken, wat niemand wil en de rechtbank acht dit argument aannemelijk een cruciaal zwak punt in de zaak van de speler was het gebrek aan bewijs over wanneer de winsten waren opgebouwd.
De vertegenwoordiger van de speler verklaarde dat de winsten in totaal $150.000 bedroegen, met gedeeltelijke betalingen van $27.000 en een laatste betaling in mei 2020.
De rechtbank oordeelde dat dit niet aantoonde dat de niet uitbetaalde winsten waren behaald gedurende de periode dat het contract van GSP met Orient van kracht was en GSP verklaarde dat het geen informatie kon verstrekken omdat het gegevens slechts vijf jaar bewaarde en pas in 2022 werd gecontacteerd.
De speler werd veroordeeld tot betaling van de proceskosten van GSP.
