Een onderzoek naar de Amateur Athletic Union heeft jaren van onvervulde vrijwaringsbeloften, beslissingen die coaches tussen banen niet volgen, en een systeem dat moeite heeft om te straffen, blootgelegd.
Op 7 oktober 2026 startten Amerikaanse wetgevers een tweeledig onderzoek naar de Amateur Athletic Union (AAU), een van de grootste jeugdsportorganisaties van Amerika, waarin antwoorden werden geëist over de behandeling van beschuldigingen van seksueel misbruik en waarom het er niet in slaagde om veertien jaar eerder beloofde vrijwaringshervormingen te leveren.
Het onderzoek volgt op een uitgebreid onderzoek van ProPublica en The Washington Post dat tekortkomingen in de disciplinaire procedures van de AAU blootlegde, coaches identificeerde die met kinderen bleven werken ondanks verboden opgelegd door andere sportorganisaties, en documenteerde de obstakels waarmee gezinnen werden geconfronteerd bij het proberen de organisatie verantwoordelijk te houden.
De bevindingen roepen serieuze vragen op over hoe de AAU de honderdduizenden jonge atleten beschermt die deelnemen aan haar wedstrijden. Waarom bleven verboden coaches met kinderen werken? Waarom heeft een intern tuchtpanel een hoge ambtenaar die beschuldigd wordt van misbruik vrijgesproken zonder potentiële getuigen te interviewen? En waarom heeft de organisatie zoveel van haar beloofde hervormingen onafgemaakt gelaten?
Hier zijn vijf punten uit de bevindingen die het onderzoek van het Congres aansturen en wat er vervolgens zou kunnen gebeuren.

1. Hoe kunnen verboden Coaches blijven werken met kinderen?
Op 19 februari 2026 verbood het Amerikaanse Center for SafeSport permanent Ryan Richardson, een volleybalcoach uit Pharr, Texas, nadat hij had vastgesteld dat hij seksueel wangedrag had gepleegd waarbij een minderjarige betrokken was, een ongepaste relatie met een minderjarig, fysiek wangedrag en pesten.
De volgende dag was Richardson terug aan het trainen van tienermeisjes in zijn sportschool, Texas Fierce Elite. Hij plaatste een video van de sessie online.
Volgens een onderzoek van ProPublica en The Washington Post bleef Richardson gedurende zijn schorsing coachen. In maart 2025 verscheen hij op een volleybaltoernooi in Kentucky dat lidmaatschappen van de Junior Volleyball Association (JVA) aanvaardde, die buiten het rechtsgebied van SafeSport opereert. JVA hernieuwde vervolgens zijn lidmaatschap ondanks regels die coaches op de disciplinaire lijst van SafeSport uitsluiten.
De AAU vertelde journalisten dat het Richardson in november 2024 onafhankelijk had verboden. Toch identificeerde ProPublica vervolgens een andere AAU-geregistreerde volleybalclub, The Complex, die opereerde vanuit het sportschooladres van Richardson. De AAU beantwoordde geen vragen over het eigendom van de club.
Richardson ontkende wangedrag toen hij aanvankelijk werd geschorst en is niet strafrechtelijk aangeklaagd. In september 2026 opende Homeland Security Investigations een afzonderlijk onderzoek naar kinderuitbuiting naar aanleiding van de rapportage van de journalisten.
Zijn zaak was niet uniek. Het onderzoek identificeerde acht eerder verboden of geschorste coaches die in de voorgaande vijf jaar met kinderen in AAU-programma’s hadden gewerkt.
Onder hen was de Californische volleybalcoach Elias Perez, die jongens bleef coachen via een AAU-programma nadat SafeSport hem tijdelijk had geschorst na beschuldigingen van een voormalige speler. Perez ontkende ongepast contact tijdens het onderzoek. SafeSport verbood hem in april 2026 permanent.
Het probleem ligt deels in het gefragmenteerde Amerikaanse sportsysteem. SafeSport-sancties binden Olympische en Paralympische bestuursorganen, maar onafhankelijke organisaties zoals de AAU zijn niet automatisch verplicht om ze af te dwingen.
De AAU beloofde in 2012 om coaches uit te sluiten die elders verboden zijn. Het Congres wil nu weten hoe het disciplinaire beperkingen afdwingt en waarom die waarborgen niet hebben voorkomen dat eerder gesanctioneerde coaches in zijn programma’s werken.
